In de woonkeuken hebben we een mooie stoppenkast. Goed aangelegd, er zitten wel twaalf groepen in plus drie voor de krachtstroom voor de waterpomp. Alles werkt goed, geen probleem. In het middenstuk, dat is de oorspronkelijke woning voor de woonkeuken en het appartement zijn aangebouwd zit ook een soort stoppenkast, met twee groepen en een hoofdschakelaar. De hoofdschakelaar doet niets, als je die uitzet dan blijft alles gewoon werken. Met de twee groepen is iets raars aan de hand. Als je de automatische stop indrukt, blijft alles werken, behalve het licht in de slaapkamer. Ook als je de andere indrukt gebeurt precies hetzelfde. Het volgende probleem doet zich voor: de rechter wil niet meer terug. Als je het kleine testknopje indrukt springt de stop, zoals het hoort, alleen de grotere knop die je normaal gesproken indrukt als de sluiting verholpen is, wil niet meer blijven zitten. En het slaapkamerlicht wil niet meer aan. Nou ja, de stoppenkast is eigenlijk toch overbodig, dus dan maar eraf halen. Het plastic is al oud dus het breekt ook nog eens makkelijk. Heel eraf halen lukt niet.
Spanning eraf via de andere stoppenkast, dat werkt tenminste, draden doorknippen om het ding los te krijgen en maar eens kijken waar er precies spanning op staat. De draden die naar de hoofdschakelaar gaan zijn loos, die verdwijnen in de muur en komen er tien centimeter ernaast weer uit, waar het eindigt in een kroonsteentje.
De draden voor de beide groepen zijn bijzonder. Als de spanning er weer op staat dan heeft één groep spanning en de andere niet. Dan maar een gokje, laten we die twee groepen eens aan elkaar koppelen. En ja hoor, één kroonsteentje ertussen en alles doet het. Geen kortsluiting, slaapkamerlamp werkt weer.
Kennelijk hadden ze bij het installeren van de nieuwe elektrische installatie de twee groepen in de oude stoppenkast gewoon met elkaar verbonden om niet al te moeilijk te doen. Je moet het maar weten. In ieder geval, de oude stoppenkast kan bij het vuilnis.
Of misschien bewaren als antiquiteit?