Om ongeveer zeven uur is de zon ruim ondergegaan en is het a zo’n beetje donker. En dan beginnen ze, de veenmollen. De diertjes zitten in een holletje in de grond, en met hun achterlijf maken ze een langdurig geluid, soms wel minutenlang. Voor de grap hebben we de geluidssterkte gemeten: op zo’n halve meter is dat 85 dB. Dichterbij kun je niet komen, want dan houden ze stil. In het veld moeten er honderden zitten want zodra de schemering ingaat maken ze een enorme herrie. Overdag hoor je ze niet, en dan kun je ze ook niet zien want dan verdwijnen ze onder de grond. Als je goed oplet kun je er ’s avonds wel eens eentje zien, dan moet je heel voorzichtig op het geluid afgaan en niet te hard de grond raken en hopen dat het diertje in de opening van het gat blijft zitten.

Deze keer naast een foto ook eens een geluidsfragment. De foto laat de kant van het terrein zien waar de zon een uur geleden is onder gegaan.