Het eerste dat we zien als we ’s ochtends naar buiten kijken is Karma, ze ligt heel melancholiek voor zich uit te staren en te wachten tot wij naar buiten komen. Zodra we eraan komen draait ze zich op haar rug, want ze wil natuurlijk flink aangehaald worden. Dat doen we natuurlijk, dat is onderdeel van het ochtendritueel. Karma heeft nu last van haar rechterachterpoot. Wat er is gebeurd weten we niet maar sinds zondag loopt ze mank. Eerst wilde ze haar poot helemaal niet neerzetten, dus we dachten aan een doorn of zo, maar dat hebben we nagekeken, dat is het niet. Het gaat ook wel beter, als ze nu wandelt gebruikt ze haar poot weer en sinds vandaag ook als ze rent, maar daarna moet ze weer even rustig aandoen. Als ze gaat zitten vermijdt ze gewicht op haar manke poot te zetten, dus dat ziet er een beetje onhandig uit. En als ze ligt houdt ze ook het liefst haar poot vrij, maar als gezegd, het gaat alweer beter, de verwachting is dat het vanzelf weggaat.

Oja, de bosmaaier werkt weer naar behoren! De truc met de batterijoplader heeft geholpen, we kunnen weer bosmaaien.