Het heeft even geduurd! Begin december geëxperimenteerd met de acculader om de accu van de bosmaaier op te laden. De acculader bleek slim te zijn en wilde niet verder opladen dan 6%. Te weinig om de bosmaaieraccu’s te resetten. Er moest een autoaccu komen. Een nieuwe accu kopen leek een beetje overdreven, want misschien maar eenmalig nodig. Experimenteren met de accu van de auto’s is ook een beetje risicovol. Bij buren en zo nagevraagd of ze misschien een oude accu hadden, maar nee, kennelijk laat iedereen meteen afvoeren.
Vorige week brachten we de groene auto weg of nieuwe remblokken te laten plaatsen, en dat bedrijf had natuurlijk wel nog een gebruikte accu achter de hand.
En met die accu dan maar geprobeerd. Eerst met de acculader de autoaccu opgeladen. Vervolgens met startkabels en schroevendraaiers als poolklemmen de bosmaaier accu aangesloten en de acculader erop aangesloten. Als de acculader niet in het stopcontact zit werkt-ie als spanningsmeter, en dus kun je mooi volgen wat de spanning wordt van de bosmaaieraccu. Na een halfuurtje is-tie wel op twaalf volt. Om precies te zijn 12,2 V.  Daarna de acculader weer aangesloten op het stopcontact en die snapt nu dat het geen zesvoltsaccu is en laadt zowaar bij tot 14,5 V. Dat is veelbelovend! Dan de proef op de som: bosmaaieraccu op zijn eigen oplader gezet en maar hopen dat het ding niet aangeeft dat de accu defect is. En gelukt! Het ding wordt opgeladen en is als het goed is weer bruikbaar.
Dat gaan we morgen dan uittesten.