Isabela is vast in een vroeger leven zeeverkenner geweest. Elke dag oefent ze op de meest bizarre knopen en steken. Het nare is wel dat ze haar eigen koordje daardoor steeds korter maakt en meerdere keren per dag moeten we weer ontwarren. De staak is wel zo gemaakt dat hij met haar meebeweegt, maar ze weet altijd wel een tak ergens vandaan te slepen dat het meeglijdmechanisme blokkeert en dan een paar rondjes later is er weer een mastworp, een dubbele paalsteek of wat dan ook geproduceerd. Geniaal, maar wel lastig.
Als Lourdes Maria in haar gezichtsveld is houdt Isabela zich stil, maar Lourdes Maria zwerft graag, en Isabela kan het dan op een klaaglijk mekkeren zetten. Lourdes Maria is daarvan niet onder de indruk. Die graast lekker verder.