Dat is lekker thuiskomen. Met Matias en Suzy lekker gegeten in een restaurant in de buurt, nog een beetje nagekletst bij hun thuis terwijl we naar de Portugese versie van ‘Who wants to be a millionaire’, zitten te kijken. Kom je thuis, Karma nog even aan de lijn gelegd, katten binnengelaten en zou, is het net of er iemand onder de douche staat, zo klinkt het. Gauw kijken. Blijkt het slangetje van de stortbak afgebroken te zijn. Dat staat dus al een tijdje lekker te spuiten. Badkamer drijfnat. En water laat zich niet door een deur tegenhouden. Gelukkig is het laagste punt het halletje, maar in de slaapkamer staat toch al gauw een paar millimeter water en ook in de kledingkamer is het best nat. Dweilen, dweilen. Nog net niet met de kraan open, maar man, man, wat een water. We hebben geen houten vloeren, alles is tegels, anders zou het een aardige ramp zijn. Nu is het alleen een hoop dweilen en alles los van de grond zetten. De luchtontvochtiger moet hard aan het werk vannacht. En morgen hebben we wat te doen. Een slangetje op de kop tikken en monteren maar. Wat een gedoe.