Lourdes Maria loopt los over het terrein. Op die manier kan ze van alles en nog wat vinden dat ze kan eten. We gaan er maar van uit, dat ze goed weet wat ze kan eten en wat niet. ’t Goede is nog steeds dat ze zo goed als de hele dag aan het grazen en knabbelen is. Zo ergens in de middag gaat ze er rustig voor zitten en gaat een paar uur herkauwen en aan het eind van de middag staat ze weer te grazen. We hebben het idee dat het beter met haar gaat. ’t Lijkt of ze wat aan het aankomen is en ze staat ook niet meer zo wankel op de poten.
Het nadeel is wel dat ze overal aan knaagt. Er staat een klein appelboompje op het terrein dat helemaal kaalgevreten is. Er komt nu een klein zielig bloempje aan, als een soort noodkreet. Het is voor het goede doel moet je maar denken.