Het werk van Edward was pas half af. We zijn het nu aan het doorzetten, dat wil zeggen we zijn een geul aan het graven graven van pakweg 30 cm diep, vervolgens gaat het gaas erin en daarna weer dicht. Het gaas wordt met kleine stukjes ijzerdraad vastgezet aan het bestaande hek. Eerst deden we het met tie-rips, maar de honden, we denken Xarique, kauwen erop of zo en bijten ze door. Het ijzerdraad is venijnig, het steekt in je vingers als je niet uitkijkt. De grond is supervet, met de spade snijd je eigenlijk plakken af. Je kunt je voorstellen dat als je die plakken laat drogen in de zon je een soort bakstenen krijgt waarmee je nog aardig kunt bouwen. De grond wordt keihard als het droog is (Joaquim en zijn broer Ilídio gebruikten zelfs een pneumatische hamer toen ze van de zomer een geul moesten graven voor het terras), dus als je ermee bouwt en je dekt het af zodat het niet nat wordt als het regent dan zou je een aardig bestendig bouwsel hebben. Misschien gaan we dat ooit nog wel eens uitproberen. Nu het zo geregend heeft de laatste paar weken, is de grond zacht als boter die al een tijdje in de koelkast staat. Zwaar werk dat spitten en graven, maar het is zonnig weer en we zijn lekker buiten.