Als je duiker bent kun je je inschrijven voor een zogeheten Biologie Weekend in Zeeland. Zo’n weekend richt zich erop om de deelnemers kennis te laten maken met de flora en fauna van Zeeland, in en bij het water. Een van de onderdelen is het zogeheten stenenkeren. Dat vindt plaats langs de waterlijn, op het gedeelte dat droogvalt na tussen hoog- en laagwater in. De bioloog van dienst keert dan een van de stenen om die daar ligt en verhaalt dan minutenlang over de krabbetjes en spinnetjes en andere diertjes die daar dan zitten of net wegvluchten.
Hetzelfde verschijnsel heb je hier, als je een steen weghaalt, blijkt er van alles onder te zitten. Vorige week haalden we een steen weg die onder de sinaasappelboom lag en dat bleek de winterslaapplaats van een tijgersalamander te zijn. Hij lag doodstil en we durfden de steen niet terug te leggen, bang hem te pletten. Bij de mandarijnboom staat al een paar maanden een grote puinzak met takken en takjes, resultaat van snoeiwerk. Toen we deze weghaalden om de halfvergane takken ergens bij het hek te leggen, kwam er ook een wondere wereld naar boven. Duizendpoten, pissebedden, spinnetjes en mieren, allerlei klein spul. Tegen de tijd dat we de foto konden maken was dat natuurlijk allemaal weg. Alleen de stelen van de planten die zich een weg hebben gezocht zijn nog te zien. Ook een wonderlijk gezicht.