Goede vrienden van ons hadden matrassen te ruilen. Matrassen zijn geen zaken die je in je kofferbak doet en deze matrassen zeker niet. Niet op te rollen en 45 kg per stuk. Niet te huften is de uitdrukking die er bij hoort. Ons busje heeft voldoende lengte om de matrassen te bergen, dus een afspraak was gauw gemaakt. Met bus en begeleiding op naar IKEA Lissabon. Niets spectaculairs. IKEA Haarlem en IKEA Lissabon zijn zo goed als identiek; de taal die om je heen gesproken wordt is natuurlijk anders en de taal op de opschriften, maar de joviale manier van aanspreken, de winkelindeling en de producten zijn erg hetzelfde. Toch nog een beetje Portugese cultuur: in het restaurant moet je van te voren kiezen welke maaltijd je wil en in de juiste rij gaan staan. Degene achter de balie die over de tonijnsteak gaat verwijst je vriendelijk naar de andere rij voor de zalm, dus als je zo aardig bent om voor anderen wat te halen, dan moet je in beide rijen gaan staan. De rijen zijn keurig afgezet met zwarte linten op paaltjes en je wordt niet geacht daarover heen te stappen. De tonijnsteakmanager kan natuurlijk een paar meter opzij stappen en dan het bord met zalm even voor je pakken, maar dat staat waarschijnlijk niet in de IKEA tonijnsteakmanagerfunctiebeschrijving. Het kan ook zo zijn dat wij het niet begrepen hebben want wij waren wel de enigen die tussen de rijen stonden te dralen. Of de Portugezen halen nooit eten voor elkaar, dat kan ook.