De eerste zonnestralen komen nog niet door. Het is bijna half negen en de wereld is nog in slaap onder de deken van mist. Het geluid wordt heel anders, geluid vanuit de verte hoor je bijna niet meer en het lijkt wel of geluid van dichtbij versterkt wordt. De mist laat druppels achter op bomen en planten. Onder de bomen lijkt het wel of het zachtjes miezert, zoveel lichte druppels komen naar beneden. In de struiken worden de webben zichtbaar van de hangmatspin. De bomen zitten er vol mee. Anders ook wel, maar dan zie je ze niet. Nu komen ze mooi uit met al die kleine druppeltjes eraan. Het is net of iemand de stuiken versierd heeft. De dagelijkse ochtendwandeling krijgt zo een beetje feeërieke sfeer.