Toen we het  terras gingen aanleggen hadden we gerekend op een grotere oppervlakte dan dat we uiteindelijk aan nep calçadas portugueses hebben. Onder het afdak is een andere tegel gekomen en het schuurtje waar de strobaal staat gaan we niet betegelen. Kortom, veel te veel tegels. Ze stonden netjes opgestapeld in de buurt van het terras, en daardoor erg in het zicht. Het idee is dus ze te verplaatsen naar achterin, waar ze een beetje uit het zicht staan. Er moest ook een zeil overheen, want ze staan nu op het terrein van de honden, en die willen nog wel eens een markering achter laten. Nu is dat één keer niet zo erg, maar als het er langere tijd blijft staan en er wordt door twee honden gretig gebruik van gemaakt, dan zou het wel eens onprettig kunnen worden. Onze nieuwe vrijwilligers, Nanouk en Seb, zijn er een paar uur aan bezig geweest. Het is een heel gedoe: tegels één voor één in de kruiwagen leggen, de volle kruiwagen naar het hek rijden, hek open (let op Xarique!), hek dicht, kruiwagen nog een stukje rijden, tegels er één voor één vanaf en netjes neerleggen. Maar het is verplaatst. Mooi zeil eromheen, touw eromheen en klaar! Klus geklaard.