Vorig jaar september kochten we bij een soort van antiquair vier zijkanten van bankjes. Leo was hier al aan het werk aan het Oude Huis. Hij zag de zijkanten staan en bood aan ze mee te nemen naar het bedrijf waar hij werkt. In het dagelijks leven is hij verfspuiter in een smederij waar ook een spuitafdeling is. Hij zou aan de baas vragen of hij een offerte wilde maken voor het ontroesten, metalliseren en zwart spuiten. Het is hetzelfde bedrijf dat eerder al de hekken van de Quinta gespoten heeft.
Het duurde maar en het duurde maar. We drongen af en toe aan, maar we wilden ook niet te veel zeuren. Vorige week zeiden we dat we in juli gasten krijgen en het zou leuk zijn als de bankjes dan klaar zijn. En, wonder, vandaag had hij ze bij zich, gespoten en al.
Sommige dingen duren lang, maar dan heb je ook wat!