Je vraagt je af hoe hij daar komt. De bidsprinkhaan zit een beetje dood te zijn, buiten op de vensterbank. Hij zit er waarschijnlijk al een tijdje maar door zijn schutkleuren valt hij niet zo op. In het langlopen zie je hem dan ineens zitten. Volkomen uitgedroogd, dus niet van gisteren of eergisteren, maar hij zit er wel nog steeds parmantig, alsof hij in zijn rustpauze overvallen is door wat dan ook.
Nog steeds een indrukwekkend diertje.