We laten de honden altijd gedrieën uit. Karma is altijd aan de lijn, die wandelt anders gewoon weg en die zie je dan de eerste uren niet. En niemand die weet waar ze dan uithangt.
Tomás en Milan zitten om de beurt aan de lijn. Het zijn nou eenmaal broers die ook wel graag willen ontsnappen, maar alleen als dat samen kan. Heb je er één aan de lijn dan blijft de ander in de buurt. Prima geregeld dus.
Karma sjokt zo’n beetje naast je als je wandelt en één van de jongens loopt links en dan rechts, dan weer voor, dan weer achter, uitkijkend naar de broer die verderop wat interessants vindt. Het gevolg is dat de lijnen lekker in elkaar draaien, zodat de wandeling een ingewikkeld proces wordt.
Letterlijk,.