In het Oude Huis staat al sinds we hier zijn gaan wonen een grote marmeren plaat. Hij rust op een stel poten die zo min of meer een tafel vormen. De poten waren niet geschoord en daarom was de tafel een beetje scheef weggezakt tegen de muur. Niet te tillen zo zwaar. Maar ja, Leo moet erbij om de muur erachter te verfraaien. De plaat optillen en wegdraaien is geen optie, het ding is veel te zwaar.
Wat we uiteindelijk hebben gedaan is, de tafel voorzichtig rechtzetten en een balk tussen de tafel en de muur om te steunen en toen in beide richtingen een plank vastgeschroefd waardoor de tafel stabieler is en niet meer door de poten zakt.
Dat eenmaal gedaan is verschuiven ineens mogelijke. Een beetje tillen en dan schuiven en stukje bij beetje de andere hoek in.
Nu kunnen we het eindelijk ook gebruiken als tafel, zonder bang te zijn dat het instort. Al na zes jaar!