Het is zondag en we doen de wandeling met de honden in de lichte mist. Senhor Fonseca heeft nieuwe paarden in de wei gezet. Er zijn zowaar zes veulens, sommige misschien net twee weken oud. Ze kunnen netaan op hun benen staan, maar ze kunnen hinniken als een volwassen ruin.
Het geeft allemaal een mooi pastoraal effect. Een soort van rustige dynamiek.
Tomás en Milan lopen gezellig tussen de paarden door, wel met respectvolle afstand, want als je dichtbij komt zijn paarden best wel groot. De paarden hebben niets van de honden. Ze letten wel op dat ze niet te dicht bij de veulens komen, maar voor de rest kijken ze nauwelijks op als er zo’n zwart dingetje langsloopt.