’n Beetje weerbarstig, die Hector, onze takkenversnipperaar. Het ding gebruiken we niet dagelijks en het staat soms lang stil. ’t In gebruik nemen gaat nogal moeizaam. Eerst wil het helemaal niet starten. De bougie is vies. Demonteren dus en schuren. Alles weer in elkaar en starten. Het ding loopt, gelukkig. Dan blijken de messen niet te draaien. Er zit iets tussen. Het ding heeft een slipkoppeling en als de motor draait kunnen de messen toch stil. Je komt er niet zomaar bij, logisch want het kan takken van 12cm versnipperen, je arm dus ook moeiteloos. Demonteren dus maar weer. Het invoerstuk is zwaar, het zit met vier moeren vast. Eraf halen maar, even ergens neer zetten en de messen vrij maken. Er zat een klein takje klem.
Dan weer het invoerstuk erop. Met maar twee handen is dat lastig, er moet een klein stellinkje gebouwd worden om het erop te laten steunen, zodat je een hand vrij hebt om de moeren aan te draaien.
Alles er weer op: draaien maar. Niet dus. Blijkt dat de sensor die vaststelt of het invoerstuk wel geplaatst is, er half naast ligt. Eraf gestoten door het gedoe van ophangen. Weer los maken, hoeft gelukkig maar aan één kant, alleen om de sensor op zijn plaats te zetten.
En ja! Hij wil starten, de messen draaien, we kunnen aan de slag. Een paar uur later is de takkenberg weg, hebben we drie kuipen vol met snippers.