De watercontainers staan al een tijdje tot de nok toe vol. De stal is al een paar keer uitgespoeld en we hebben ook het nieuwe gras al een paar keer water gegeven, maar dan raken ze nog niet snel leeg. Gelukkig maar.
Een probleem is wel dat de bakken van zichzelf wit zijn en een beetje doorzichtig, dat betekent dat het zonlicht er in doordringt en dat betekent weer dat er algengroei ontstaat. Dat kun je bestrijden door bijvoorbeeld bleekwater toe te voegen, maar dan is eigenlijk niet meer geschikt om de tuin te besproeien. Een probaat middel is zonlicht tegenhouden, zodat de algen niet meer kunnen groeien. De bakken dus maar ingepakt. Bij Morgado in Benedita hadden we al een groot stuk landbouwzeil gekocht van zo’n 25 x 4 meter en daar hebben we alle bakken mee ingepakt. De vier bij de stal, de vier bij het oude huis en de drie bij de slaapplaats van Tomás en Milan. Ook de min of meer tijdelijke bakken hebben we hiervan voorzien.
We hebben nog een flink stuk zeil over want we zouden de bovenkant ook bedekken, maar Kees kwam op het goede idee dat met dakpannen te doen. Dan ligt het plastic ook meteen lekker vast.
Dakpannen hebben we nog genoeg, het ruimt ook meteen wat op en het staat nog lekker landelijk ook.