Afgelopen zondag waren we op het strand van Foz do Arelho, met Karma, Tomás en Milan. Mét de nieuwe bus. De honden achterin en voorzichtig rijden want ze kunnen zich nergens aan vasthouden en de vloer van de bus is redelijk glad. Met de bochtige wegen in Portugal is dat best een uitdaging. ’t Ging allemaal goed, geen wagenzieke honden, geen gevechten achterin. Eigenlijk aren ze erg rustig. Bij het strand zelf was het even een beetje een chaos want ze zijn niet gewend aan zo veel auto’s en zo veel mensen, maar eenmaal op het strand zelf was het feest. Tomás en Milan rennen heen en weer. Karma zou ook wel willen, maar die laten we aangelijnd want we vertrouwen haar niet qua weglopen. Het is nu eenmaal een hond die erg op zichzelf is. Normaal niet zo erg, maar Foz do Arelho is wel erg ver van huis. Dat zou ze niet meer terug kunnen vinden. Gelukkig luisteren ze alledrie verder erg goed. Als er wat te snaaien valt zitten ze als een soort driemanschap op te kijken, tot ze wat krijgen, dat is wel lekker koddig.

Onderweg terug ging het motormanagement lampje weer branden. Dat is dan niet koddig.
Kunnen we daar weer achter aan.