Elk jaar hebben we wel wat mandarijnen. Soms zijn het er niet zo veel, soms zijn ze zo droog dat ze niet te eten zijn, ’t zijn dan net een berg vellen met een schilletje. Soms zijn ze aangetast en zit er in elke mandarijn al een beestje, waardoor het zwarte plekken krijgt. Dit jaar zitten we goed. De mandarijnen zijn sappig, ze zijn niet aangetast en we hebben er ook nog eens tamelijk veel van.
Ze smaken gewoon goed en ruiken heerlijk. Ze zijn wel bijzonder vruchtbaar: één mandarijn heeft zomaar veertig pitten, dat is bij het uit de hand eten wel een beetje lastig, maar de smaak maakt een hoop goed. We gaan er ook experimentele mandarijnenmarmalade van maken.
Wordt ook vast erg lekker.