We zijn weer terug in Portugal. Niet schrikken als je de foto ziet, maar het is het eind van het busje. Een maand geleden alweer, op 6 november, reden we rustig de tolpoortjes uit, net ten noorden van Bordeaux, plotseling wilde het busje naar links, het stuur was niet meer tegen te houden. voor we het wisten zaten we tegen de vangrail, tot twee keer aan toe, het busje hield het niet meer en ging op zijn kant. Doordat we net uit de tolpoortjes waren en nog niet zo hard reden, ging het allemaal relatief goed. Eigenlijk geen schade aan de inhoud van de bus, we hadden olijfolie in glazen flessen, ginja, limoncello, alles in glas, maar niets gebroken. Er is slechts wat serviesgoed stuk dat we hadden gescoord in een tweedehandswinkel en voor een vriendin meegenomen. Wijzelf hadden alleen schaafwonden en wat snijwonden van het glas van de gebroken ruit. Het bloedde in het begin nogal, maar het was vrij oppervlakkig.
Een hoop gedoe met bellen met verzekeringen, maar kort en goed: vier uur na de crash reden we alweer in een vervangende auto naar het hotel dat we voor die avond geboekt hadden.
Superservice van Centraal Beheer! Mag wel even genoemd worden.
Het busje kwam twee weken later bij de garage in Santpoort Zuid. Daar is ’t niet meer weggeweest. We hebben het verkocht aan de garagehouder en dat was dan het roemloos einde van het busje dat ons bijna tien keer heen en weer naar Portugal gebracht heeft.