Het stoken heeft een tijdje in het slop gezeten. De laatste vergisting is van het begin van de Corona-periode toen we onverhoeds ineens drie maanden in Nederland moesten zitten. ’t Grappige is dat het gistvat nooit leeggehaald is. We dachten dat we de inhoud zo weg konden gooien, maar di ruikt nog goed, geen vieze schimmelgeur. Die gaan we dus destilleren, kijken of er nog wat van te maken is. De koperen ketel waarmee gedestilleerd wordt heeft ook al die tijd staan te verstoffen. Aan de binnenkant is koperblauw ontstaan, er moet dus flink geschrobd worden. Een mengsel van azijn en zout zou een mooi koperpoetsmiddel zijn. Nu hebben we een overdaad aan citroenen, dus we dachten dat we het sap van de mindere en een beetje aangetaste citroenen wel konden gebruiken in plaats van azijn. Is tenslotte ook zuur. Dus een mengsel gemaakt van citroensap en ruw zout van de Salinas en daarmee gepoetst. Wonderbaarlijk. Op de foto lijkt het schaduw, maar dat is het niet. Het linkerdeel is ingewreven met het mengsel, het rechterdeel nog niet. Er komt zo weer een glanzende koperen ketel tevoorschijn!