De paarden zijn alweer een tijdje terug aan de overkant. Helaas niet op het weiland recht tegenover, maar een klein stukje verder, gelukkig wel direct langs het weggetje. Soms staan ze aan de weg nieuwsgierig als ze zijn, soms lopen ze naar beneden het dal in en dan zijn ze van het weggetje af niet meer te zien. We dachten even dat ze alweer weggehaald waren, maar gelukkig zijn ze er nog. Er is een heel jong veulentje bij, zo jong je zou bijna denken dat het hier geboren is, maar dat zal wel haast niet.
Er is nog een veulentje, ietsje ouder met een heel mooie beige kleur. Die wilde niet op de foto, want ze bleef steeds schuilen achter haar moeder. Misschien een volgende keer.