Peter, onze vrijwilliger, is flink aan het onkruid wieden in het stukje dat we ‘siertuin’ noemen. Waarschijnlijk heeft hij een mierennest verstoord want plotseling is er een soort van mierensnelweg dwars over het pleintje. De weg loopt van de siertuin tot ergens onder de nieuwgeplaatste olijfboom, daar is een gaatje in de grond waar de mierensnelweg in verdwijnt.
Het kan ook zijn dat er een voorraad voedsel is aangeboord met allerlei voedzame zaden. Er komen af en toe een soort van vrachtmieren langs, mieren die veel groter zijn dan hun soortgenoten en die zaden meeslepen die net zo groot zijn als ze zelf. Het is fascinerend te zien hoe ze hun vracht meenemen. Soms lopen ze vooruit en tillen het zaadje zo’n beetje half voor zich uit, soms lopen ze achterruit en slepen het gewicht achter zich aan. Ze geven nooit op, het is toch een heel stuk dat ze moeten afleggen, toch al gauw een meter of zeven, acht en dat voor die kleine beestjes.
Echt wel een voorbeeld van volhouden.