De oude vijg heeft het moeilijk. Er is ooit een tak afgezaagd, al jaren geleden, ver voordat wij er kwamen wonen. De plek van de zaagsnede is gaan rotten. Er zitten nu een heel gat in de boom, vlak onder waar de bijna grootste tak aan de stam zit. ’t Zou zomaar kunnen dat een herfststorm de boel gaat doen afbreken. De hele boom is aan het afsterven waarschijnlijk, een groot gedeelte van de stam is aangetast door houtworm, of een ander beestje dat kleine gaatjes maakt. Deze zomer wordt de laatste zomer dat we van deze boom vijgen kunnen plukken, want we gaan hem van het najaar ontmantelen.
Gelukkig hebben we vanaf het begin één van de scheuten die recht omhooggaat, vlak naast de stam van de oude boom, laten groeien. Die is nu al bijna tien centimeter dik en kan mooi de plaats innemen van de oude boom.
’t Zal wel een kaal gezicht zijn als de boom weg is, maar het is wel een stuk veiliger.