Dat is even opgelucht ademhalen. Ergens begin februari hebben we kersenboompjes gekocht. Op de Santana markt natuurlijk. Eén van de boompjes is een zure kers, die dus zure kersen geeft. Van deze kers wordt de beroemde kersenlikeur van Óbidos gemaakt, Ginja, eigenlijk is het Licor de Ginja, want de vrucht heet zo. Vandaar dat deze boom Ginjeira wordt genoemd. Zo werkt dat in het Portugees, je hebt een vrucht, je zet er -eira achter en je hebt de boom: Pera-pereira, laranja-laranjeira en dus ginja-ginjeira. Alleen met olijven werkt het anders, azeitona-oliveira. Een echte taal wemelt nou eenmaal van de uitzonderingen.
We hebben vijf kersenboompjes en alle hebben ze al hier en daar een blaadje, alleen de ginjeira nog niet. De zorg was dat het boompje de geest had gegeven, het is droog geweest en koud en het stond nog maar net in de grond. Maar gelukkig zien we vandaag in ene een klein groen bobbeltje. Het leeft nog en gaat zowaar uitlopen. De kersenboompjes zijn zo’n beetje de laatste die blad gaan maken, en de ginjeira is kennelijk van de kersenbomen weer de laatste.
We zijn blij, hij doet het vooralsnog.