Gekke beesten toch, die geiten. Elke dag lopen ze langs de zandhoop voor de deur, twee keer zelfs, ’s ochtends als ze naar het bos gaan en ’s avonds als ze weer terug naar de kraal gaan. Zeker Isabel kan de zandhoop niet weerstaan, ze móet een bad nemen en dan flink schuren met haar kop. ’t Zand vliegt in de rondte. Je moet er echt weer mee sleuren, want als het aan haar ligt blijft ze voorlopig zo in het zand zitten, lekker schurken, of op haar knieën een beetje liggen chillen. Inês en Beatriz hebben er wat minder behoefte aan, die trippelen er gewoon langs. Die moet je juist weer tegenhouden, anders sleuren ze jóu naar de kraal, want ze weten dat er wat op ze ligt te wachten.
Elke keer weer grappig, die geiten.