Van de week was de moeder of de tante al ontsnapt. Nu is het grut er zelf vandoor. Ze lopen gezellig kuierend het weggetje af. Tomás en Milan staan aan de andere kant van het hek een beetje nerveus heen en weer te springen, maar de biggetjes hebben er niets van. Ze zijn de honden wel gewend, want tijdens ons wandelingetje ’s avonds gaan we ook wel eens buurten bij de plek waar de biggetjes rondlopen. Ook Tomás en Milan schrikken er niet van, maar ze begrijpen wel dat de biggetjes hier niet horen en daar worden ze dan wel weer zenuwachtig van. Karma kan het allemaal niet zo veel schelen, die blijft gewoon op afstand een beetje liggen en de boel in de gaten houden.
Zonder veel toestanden lopen de biggetjes ook weer terug. Goeie kans dat ze alweer terug in hun wei zijn als de eigenaren eraan komen. Kunnen ze lekker naar het gat in de omheining zoeken.
We hoorden wel even later dat er palen in de grond geslagen werden, het lijkt erop dat ze toch wat steviger gaan bouwen om de boel een beetje binnen te houden.