Het dak zit er alweer een paar dagen op. Joaquim en Ilídio zijn nu ergens anders. De binnenmuren moeten nog gestukt worden, maar daar wachten we mee tot de elektriciteit is aangelegd. Dat aanleggen doen we zelf. Er komen tien stopcontacten en twee schakelaars, hotelschakelaars wel te verstaan. Alles moet natuurlijk in de muren weggewerkt worden en dat betekent een hoop slijp- en hakwerk.
Als er een paar meter geslepen is met de haakse slijper, staat het stijf van het stof. Gelukkig hebben we een paar ramen laten inbouwen en daardoor gaat het stof ook weer redelijk snel weg. Het stof geeft ook wel mooie artistieke plaatjes. Als je een beetje moe bent van het op je knieën zitten, kun je mooi even een abstracte pauze houden en genieten van de wervelingen, voordat het door het raam verdwijnt.
Op naar de volgende paar meter.