Tijdens de wandeling met de honden ’s ochtends of ’s avonds zien we altijd wel wat, maar dit is wel heel bijzonder. We zagen een paar meter van de weg wat bewegen, we konden in eerste instantie niet goed zien wat het was. Tomás en Milan schonken er weinig aandacht aan. Als het een muis is of een molletje worden ze helemaal wild, maar nu liepen ze al snel weer weg. Toch maar even kijken, en dan zie je ineens een slang die probeert een pad te verorberen. De vangst moet net gebeurd zijn want na het eerste geritsel is het nu helemaal stil. De pad heeft zich opgeblazen, misschien wel om wat minder eetbaar te zijn, de slang wacht rustig af tot de pad het opgeeft.
We hadden zelf geen telefoon of camera bij ons, maar we hadden de mazzel dat João, de man van Dora, dochter van Senhor Fonseca, net langskwam op zoek naar hun hond. Hij heeft de foto’s gemaakt en opgestuurd.
De pad heeft het zeker niet overleefd, van de slang weten we het niet, toen we met de volgende wandeling langs de plek liepen was er niets meer te zien. Toevallig kwamen we João weer tegen, volgens hem zou de slang er nog liggen als die het niet overleefd heeft.
We zullen het nooit weten.