Voor het huis ligt nu een enorme stapel hout. Het zijn de panlatten en de balken van het dak. De drie hoofdbalken zitten nog op hun plek. Die houden het zeil vast dat nu tijdelijk als dak dienstdoet. Het is maar goed dat we het dak vervangen, we dachten dat alleen de hoofdbalk een beetje rot was, maar nu blijkt dat al het hout vergeven is van de houtworm. Sommige stukken zijn zo aangetast, dat het wel verrot lijkt. Op de foto zie je de gaten zitten, en deze balk valt nog wel mee.
Deze balk heeft een verrassing, er staat iets van 8 16 1932 José Paulo. Je zou kunnen concluderen dat op 16 augustus 1932 José Paulo, of misschien wel José en Paulo aan het dak gewerkt heeft of hebben.
Ook wel grappig is dat de acht er een paar keer op staat, alsof ze op het cijfer aan het oefenen waren. En het is ook opvallend dat de acht wordt geschreven zoals we dat in Nederland doen, in het midden beginnen, eerst het onderste rondje linksom en dan het bovenste rondje rechtsom. De Portugezen leren het zoals de Engelsen doen: boven aan beginnen, het bovenste rondje voor de helft, het onderste rondje rechtsom en dan de andere heft van het bovenste rondje. Misschien dat er daarom eerste een paar keer op geoefend werd. En misschien wilde José Paulo wel internationaal overkomen.
Het dak is dus het originele dak, want we weten dat het huis is gebouwd in de jaren dertig van de vorige eeuw, en nu weten we het precies. 16 augustus is voor ons trouwens een bijzondere datum.
Ook toevallig, toch?