De meeste dagen gaan Isabela, Beatriz en Inês naar het land van de buren om daar lekker de hele dag te staan grazen. Maar nu wordt er weer flink gemaaid en wordt het maaisel naar de geiten gebracht. Eerst een beetje schuchter maar het duurt niet lang voordat ze in de gaten hebben dat het zo wel lekker makkelijk is. Ze hoeven niet naar het eten toe, het eten wordt gebracht alsof het een echte foeragekar is die binnengereden wordt. Om de beurt klimmen ze erop en als je dan een uurtje later komt kijken ligt de kruiwagen op zijn kant en staan ze een beetje verontwaardigd te kijken omdat het te lang duurt voordat de nieuwe lading komt. Ze weten wel wat lekker is want bij lange na wordt niet alles opgegeten, tenminste niet meteen. Als het te lang duurt voordat de volgende kruiwagen komt gaan ze toch verder. Uiteindelijk is bijna alles weg.
’t Mooie is dat ze van alle kanten kunnen eten en daarom hoeven ze geen ruzie te maken over wat het lekkerste is. Als ze eten uit een bak wordt het altijd een beetje hommeles. Meerdere bakken heeft niet zoveel zin, want dan maken ze gewoon ruzie bij de eerste bak en als die leeg is gaan ze ruzie maken over de tweede bak.
Met de kruiwagen gevuld kan dat niet, dan hoeft er niet gebakkeleid te worden.