’t Is even wennen voor ze zo achter gaas. En ’s avonds vinden ze het ook maar raar, dat ze niet meer naar hun eigen hok kunnen. Alleen Próxima gaat het nachthok in. Die zit prinsheerlijk op een van de zitstokken terwijl de andere drie een beetje schaapachtig ónder het nachthok zitten, waar we een mooie koele plek voor ze hebben, met zand om een zandbad te kunnen houden. Niet echt bedoeld voor de nacht, maar dat zal wel even wennen aan het onbekende zijn. Overdag scharrelen ze rond en zijn ze naar graantjes aan het zoeken, het ziet er alweer rustig uit. Af en toe lopen ze te drentelen langs het gaas, want ze vinden het toch wel raar dat ze er niet meer door kunnen. Een keer probeerde Mortícia eruit te vliegen, want ze zijn echt niet gewend dat er bóven hun gaas zit. Senhor Barcelos vliegt nooit, dus die heeft nergens last van.
Nu nog maar even aankijken of ze het nachthok nog gaan ontdekken.