Een gedeelte van het terrein maaien we niet als er bloemen staan te bloeien. Ook de Isabela, Beatriz , en nu ook Inês laten we daar niet grazen, tijdelijk dan. Het resultaat is dat er nu een bloemenzee is ontstaan van wilde bloemen. Het is er een drukte van belang met bijen en hommels in alle soorten en maten. Als je er langs loopt hoor je het aan alle kanten zoemen. Het staat zo vol en de planten komen zo hoog dat er geen doorkomen aan is, zo dichtbegroeid is het nu. Straks, na de bloei, gaan we er weer flink met de bosmaaier doorheen om het weer begaanbaar te maken, maar voorlopig genieten we van al de kleuren en al die insecten die het aantrekt.
Er bestaat zoiets als een insectenhotel, maar dit is meer een insectenrecreatiepark.