Een maand is ze alweer, Inês. Wat een grappig beestje. Ze begint hoorntjes te ontwikkelen. Het is net een babyduiveltje uit een stripverhaal. Ze is bijzonder levenslustig, ze scheurt door de kraal, ze maakt gekke bokkesprongen, ze bokt met Isabela en Beatriz.  Ze klimt op ze allebei. Erg grappig allemaal. Ze eet ook al gras en van het droogvoer, terwijl ze ook nog gezoogd wordt.
Ze zitten nog niet continu in de kraal, daar zitten ze alleen als we wat langer weggaan en er misschien wat regen dreigt. ’s Ochtends worden ze ergens neergezet waar uitbundig gegraasd kan worden, of er wordt met ze gewandeld. Beatriz en Isabela zitten dan aan de lijn en Inês dartelt daar een beetje omheen. Ze rent wel eens weg maar dat is nooit meer dan een meter of vijf, dan rent ze alweer gauw terug naar Beatriz of naar Isabela. Altijd rennend, nooit lopend.