Op het landje naast dat van ons, waar we vaak met de honden wandelen, groeit van alles. Het is eigenlijk een olijvenboomgaard, maar de eigenaar laat zich er niet zo veel aan gelegen liggen. Het land loopt een beetje af, naar het dal dat ons van Casal da Marinha scheidt. Ondanks dat het afloopt is het er erg drassig. Als er een beetje een kuil blijft het water erin staan, als het flink geregend heeft. Doordat de grond een soort klei is en doordat het op sommige plekken moerassig is en op andere plekken relatief droog, is het een paradijs voor allerlei soorten kruiden en bloemetjes. Hier en daar staat het bijna een meter hoog, we hebben een stalkaars gezien die dicht in de buurt van de twee meter komt. Op plekken die wat minder hoog begroeid zijn kom je chocolademunt tegen. Dat is een muntplantje dat sterk ruikt en een chocoladeachtige geur heeft als je het tussen je vingers wrijft. ’t Lijkt wel reclame voor After-Eigthchocolaatjes, die geur heeft het. Ook op het land van Morgado, waar de eucalyptusbomen staan kom je het erg veel tegen. ’t Ruikt zo sterk als het in een grote groep staat, dat je je in een snoepwinkel waant als er doorheen loopt.