In het oude huis staat een ladekastje. Dat was een nachtkastje voordat het bed dat er nu staat er stond en de nachtkastjes hoorden bij het oude bed. In het ladekastje zaten allerlei doosjes met allerlei zaden. Zonnebloem, klaproos, lupine, paprika. Van alles. Sommige doosjes kunnen goed dicht en weer andere zijn makkelijk open te krijgen.
Voor het ladekastje stond de kar, die gemaakt was om de natuurstenen wastafel naar de alpendre te krijgen. Eigenlijk is het een loodzware ding van twee balken met dikke planken erop. Hij stond zodanig tegen het ladekastje dat die niet meer open kon, maar ach er zitten zaden in en de hele winter hoef je daar niet naar te kijken.
In het oude huis zitten kennelijk ook muizen. Hun mening over zaden en winter wijkt af van die van ons. Zij vinden dat je er in de winter juist naar moet kijken. En niet alleen kijken. De schuldigen zelf zie je nergens, maar hun nalatenschap wel. Veel van de doosjes zijn opengeknaagd en het zaad is verdwenen. Niet helemaal, van sommige soorten vind je wel de schilletjes terug. En bruine bonen, daar houden ze niet van. De zakjes waar zaad in zat, zijn helemaal makkelijk voor ze. Waarschijnlijk lachen ze daarom.