Speelkwartier. Alweer. Het blijft nou eenmaal leuk om naar te kijken, dus zo af en toe maar weer een fotootje van de honden. Karma is nu wel gewend aan Tomás en Milan en ze daagt ze nu ook uit om te gaan spelen. De jonge honden drentelen er niet meer achteraan, er wordt nu serieus gerend en echt bang voor Karma zijn ze echt niet meer. Alleen als ze iets te ver gaan en Karma gromt, dan rennen ze toch wel gauw weg om ergens onder een stoel te gaan liggen. Een paar seconden maar, want ze zijn het alweer snel vergeten en rennen weer enthousiast op Karma af.
Lopen doen ze eigenlijk niet meer. Er wordt alleen nog maar gerend en gedraafd.
Of geslapen natuurlijk.
Het lijkt of de puberteit nu is aangebroken. In één nacht tijd hebben ze plotseling langere poten en worden ze een beetje klunzig. We moeten nu ook een beetje streng naar ze zijn, want ze hebben de neiging wat minder te luisteren, maar alles bij elkaar zijn het heel prettige dieren.
En, niet onbelangrijk, ze blaffen niet of zelden!