De ene dag regent het, of het miezert een beetje, de andere dag schijnt de zon volop, maar de dag begint de laatste tijd steevast met mist. De mist blijft een beetje hangen in het dal en als het dan bijna niet waait krijg je een beetje mysterieus sfeertje. De kudde paarden is gegroeid tot een stuk of zeven waarvan een paar mooie veulens. Als ze rondrennen geeft het een vreemd klaterend geluid, want het veld is zo nat, dat het water opspat als ze galopperen. Erg grappig als je ze niet kan zien, mar wel kan horen.
In de ochtend rennen ze nog niet, dan zijn ze net wakker en staan ze je aan de andere kant van het hek te begroeten. Ze zijn helemaal gewend aan mensen en honden, en komen meestal naar het pad als we langslopen. Vaak lopen ze een stukje met je mee. Sommige willen wel geaaid worden, en voor andere is dat net weer te gortig. Die komen wel dichterbij maar zodra je je hand uitsteekt deinzen ze een klein stukje terug. En weer andere vinden het allemaal wel goed, maar dan op flink gepaste afstand.