Op het stukje voor het kippen- en geitenhok, leggen we het hooi en stro dat uit de stal komt, dan kan het even uitwasemen en de kippen kunnen dan nog van alles erin vinden. Na een weekje scheppen we het dan op de composthoop. Doordat het nogal geregend heeft is het hooi-en-stromengsel door- en doornat. De grond eronder is verzadigd, het is een soort vette klei. ’t Water blijft er niet op staan, maar de bovenste laag is een donkerbruine brei. Op de grens tussen stro en grond is het een pierenparadijs. Het stro vermengt zich met de bovenlaag van de grond en daar huizen de wormen. Soms als je een stukje wegschuift, zie je er zo twintig in elkaar gekronkeld zitten. Lastig om te fotograferen want ze schieten snel de grond in. Het maakt het wegscheppen wel lastig, tenminste als je het aantal pierenslachtoffers zo laag mogelijk wil houden. We houden het op de grote Pierenverhuizing want we proberen zoveel mogelijk te verzamelen en weer los te laten op de composthoop, waar ze verder hun werk kunnen doen. Of dat uiteindelijk werkt moeten we maar bezien, misschien dat ze allemaal naar beneden vluchten en hun heil verder in de bosgrond zoeken. Maar we hebben ons best gedaan.