Het regent niet meer de hele dag, vandaag heeft het zelfs niet geregend, maar we kunnen ook niet zeggen dat het droog is. Er hangt een soort van mist waar je wel doorheen kunt kijken, maar waar je toch erg nat van wordt. Je zou ook kunnen zeggen dat het een heel hoge luchtvochtigheid is. Als je buiten loopt dan ontstaan er kleine druppeltjes op je kleren. Nou ja, in ieder geval geen weer om lekker buiten te werken. Dus weer een binnenklusje. De haakse slijper gaat alweer een tijdje mee, de stenen die we gebruikten om het pad aan te leggen zijn allemaal doormidden geslepen, hier en daar zijn wat betonnen balken gezaagd. Alles bij elkaar zit-ie aan zijn slijpuren, hij begon ineens te vonken en erg warm te worden. De koolborstels versleten. Het apparaat uit elkaar gehaald en kijken of we er wat aan kunnen doen. Toen hij eenmaal uit elkaar was, bleek dat de achterkant er vrij makkelijk af kan om zo bij de koolborstels te komen. Nu weten we in ieder geval hoe een haakse slijper er van binnen uitziet. Het ding is gekocht bij de Maxmat, een soort Portugese Gamma. Even ge-e-maild met het hoofdkantoor, die weer verwijst naar het filiaal in Caldas, en het blijkt dat die dingen gewoon in de winkel liggen. We hebben gevraagd of ze per post gestuurd kunnen worden, want dat scheelt weer een rit en contacten. We zijn benieuwd of ze dat doen. Het zijn rare tijden, dus je weet maar nooit.