Het regent niet de hele tijd, maar zo tussen de buien door is er zo’n hoge luchtvochtigheid dat je er toch wel nat van wordt. Er hangen heel kleine druppeltjes in de lucht. Als het dan ook nog waait zie je van die slierten langs de bomen gaan. Of je in een film zit die speelt in de tijd van Charles Dickens of zo. Het dal waarlangs we lopen ziet eruit alsof je in een regenwoud zit, met de bomen in de verte die verdwijnen in de mist, alleen de mist is hier niet echt mist, maar dunne regendruppels.
Het groen komt heel mooi uit als de bladeren van de bomen nat zijn en dat maakt de wandeling meteen een stuk mooier. We hebben inmiddels een week achter elkaar met bijna alleen regen, en dat betekent dat we de dagelijkse wandelingen niet droog kunnen doen. Maar met goede regenkleding valt het allemaal best mee en Karma kan het niet schelen. Die heeft zo’n dikke vacht, ze wordt wel nat maar een keer flink schudden en ze is weer droog. Ze ligt op het terrein ook vaak in de regen, ze kan wel naar binnen, boven het appartement is een soort van zolder waar ze op kan, maar dat doet ze eigenlijk zelden. De regen deert haar niet zo. Alleen als het gaat hagelen, dan wil ze wel naar binnen, maar voor de rest vindt ze alles prima.