Net als in Nederland moeten auto’s die wat ouder zijn elk jaar gekeurd worden. In Nederland vanaf drie jaar elk jaar, in Portugal vanaf vier jaar om de twee jaar en na acht jaar elk jaar. APK in het Portugees is Verplichte Periodieke Keuring (Inspeção Periódica Obrigatória, klinkt toch een stuk mooier.) Het is anders georganiseerd dan in Nederland, er zijn aparte keuringsstations, die alleen keuren en geen reparaties doen. Dat is wel een nadeel, want als er iets kleins is waardoor de auto afgekeurd wordt, dan kan dat niet ter plaatse hersteld worden. Je moet dan naar een garage om het euvel te verhelpen en voordat de maand om is een nieuwe keuring laten doen. Aan de andere kant is het ook een voordeel want het keuringsstation heeft er geen baat bij iets te vinden, en bij een garagebedrijf weet je dat maar nooit. De indruk bestaat dat er altijd wel iets aan de hand is, nieuwe banden of zo. Hoe dan ook, zo’n keuringsstation is net een coronateststraat. Je maakt via internet een afspraak, je komt aan en in het kantoortje doe je de administratieve handeling en de betaling. Vervolgens sta je even in de rij te wachten, aan het begin wordt de kilometerstand vastgesteld, dan mag je uitstappen en wordt de auto voor je de straat ingereden. Elke plek heeft zijn eigen test, de lichten, de remmen, de schokbrekers, de uitlaatgassen. Alles komt een voor een aan de beurt en aan het eind van de straat mag je zelf weer de auto naar buiten rijden. Aan het eind is ook een klein kantoortje met een printer, en daar krijg je het keuringsbewijs. Rood als de auto is afgekeurd en groen als hij is goedgekeurd. Alles bij elkaar duurt het twintig minuten en dan kun je weer wegrijden. Prachtig toch?
De auto is trouwens goedgekeurd.