Naast de dozen met allerlei spullen zijn er ook wat planten meegekomen uit Nederland. Een paar in potjes, een klimroos en frambozen. Maar het topstuk is wel een schoot van de sering uit de Raafstraat. Hij staat al bijna een jaar te wachten in een grote pot en hij heeft zelf ook al een paar schoten gemaakt. Nu dan, na een reis van meer dan 2000km en een paar dagen in een plastic zak, gaat de plant nu de grond weer in. Daartoe moet er wel een gat gegraven worden, wat niet zo eenvoudig is in de harde grond die we op het terrein hebben. Na een periode van droogte is de grond hard als steen en valt er met een gewone spade of een hak niet doorheen te komen. Gelukkig hebben we vorige week een paar dagen regen gehad en valt er nog wel een beetje te graven. Voor een gat van zo’n veertig centimeter diep en een halve meter in doorsnee zijn we al gauw een uurtje bezig. We doen dat bij toerbeurt om de hartslag niet al te hoog te laten worden. Uiteindelijk staat het boompje fier op het terrein. De kluit was nog genoeg intact waardoor het blad niet verdord is. Het staat er nu alsof het er altijd al gestaan heeft. En nu afwachten of het voldoende aanslaat dat we volgend jaar de bloei kunnen meemaken.