Alweer de tweede mooie dag op rij. T-shirt weer en koffie buiten drinken. Ik zou bijna zeggen op het terras, maar zo kun je de zandvlakte voor de openslaande deuren nog niet noemen. Als we de honden hebben uitgelaten krijgen ze te eten op het terrein voor ons huis, en als ze dan gegeten hebben komen ze als dank een knuffel geven. Max in ieder geval, die laat zien dat hij het op het terrein helemaal naar zijn zin heeft. Karma is wat afstandelijker, die komt uiteindelijk ook wel even een aai halen, maar met zeer gematigd enthousiasme. En Xarique? Die weet af en toe niet van blijdschap wat hij moet doen. Pootje geven, enthousiast rondrennen, blaffen. Af en toe doet hij het voor de zekerheid allemaal tegelijkertijd. Hij is wel blij, hij ziet er goed uit. De roodbruine vacht is al weer vervangen aan het worden door diep glanzend zwart. De wonden die hij heeft gehad een paar maanden terug, zijn helemaal niet meer te zien.