En in ene dient het voorjaar zich aan. Het is 20°C buiten, de zon schijnt, het waait bijna niet. En de kippen zijn weer aan het leggen geslagen. Er lagen wel vijf eieren in het nest vanochtend. Waarschijnlijk gisteren al twee, maar toen hebben we niet gekeken. Dat betekent dat alle drie de hennen, Branca de Neve, Mortícia en Pinóquia, aan het leggen zijn. Dan is de voorraad eieren gauw aangevuld!
Próxima legt natuurlijk nog niet, die is net drie maanden, dus wat dat betreft moeten we nog even wachten. Die is wel hard aan het groeien en aardig op weg een volwassen hen te worden. Ze lijkt echt op haar moeder, Pinóquia, de zelfde kleur bruin begint er aan te komen en er zit een toefje zwart in haar staart. Vreemd genoeg heeft ze wel een kale nek, terwijl Pinóquia de enige is die geen kale nek heeft. Misschien heeft ze dat van haar vader, Senhor Barcellos, want die heeft ook een kale nek, zij het dat er inmiddels wel een hoop veren bijgekomen zijn en de kale nek al een stuk minder is. We weten dus eigenlijk nog steeds niet of dat nou erfelijk is, die kale nek, of als gevolg van te dicht op elkaar zitten. Bij ons zitten ze in ieder geval niet te dicht op elkaar, want ze hebben de hele geitenwei tot hun beschikking