“Ik heb goed nieuws!” zei Betty, “jullie deurtjes zijn klaar. Vitor heeft ze gespoten en hij kan ze komen brengen, hij heeft alleen weinig tijd”. De deurtjes zijn bedoeld voor het gashuis. We hebben al een aardige tijd moeten wachten. Eerst moest Fernando een versteviging op het gashuis maken, toen moest het gashuis gestuct worden, daarna nog een keer precies de maten opgenomen en dan moest het frame en de deurtjes in elkaar gezet. Dat is allemaal gebeurd, Fernando heeft de deurtjes gebracht. Die hebben ook weer een tijdje bij ons gestaan en toen Vitor tijd bleek te hebben hebben we ze naar zijn werkplaats gebracht. Dan spreken we toch al gauw van een paar maanden geleden!
Omdat Vitor eigenlijk geen tijd heeft om ze te brengen zijn we ze zelf gaan halen. Zo’n frame is kwetsbaar als het niet vastzit, eer zit nauwelijks verband in. Fernando had daarom een extra balk er tussen gelast die er weer af moest als het ding helemaal klaar is en opgehangen kan worden. We wilden Vitor al vragen om wat extra verf die we op de plekken wilde doen waar de steun afgezaagd zou worden. Niet nodig! zei Vitor, ik heb hem al afgezaagd! Helemaal goed dan. Wij het ding inladen, het verband zat er aardig in, doordat het helemaal in plastic verpakt is, dus het vervoer was geen probleem.

Alleen, Vitor heeft niet de steun afgezaagd, maar de onderste balk van het frame. Hoe dan!?
Moet-ie daar weer aan gaan werken. We zijn zo weer een paar weken of maanden verder.