Lourdes Maria mag af en toe even de weg op. Straks als het wat meer voorjaar wordt zetten we haar weer in als bosmaaier in de berm van het weggetje. Nu hebben we haar aangelijnd en gaan we een stukje wandelen. Ze kan dan overal wat vandaan plukken.  En het mooie is dat we langs het hek van ons terrein aan de kant van het weggetje een stukje gras hebben waar we haar niet neer kunnen zetten, omdat het te smal is, maar zo aangelijnd kan het wel. En omdat we directe supervisie hebben kunnen we har ook heel selectief stukjes laten begrazen en de gewenste planten laten staan. Een bijkomend voordeel is dat de honden en Lourdes zo ook nader kennis kunnen maken, van weerskanten wordt er niet meer zo zenuwachtig op elkaar gereageerd. Misschien dat we ze ooit nog eens bij elkaar zetten. Dan hoeven we het gedeelte bij de honden ook niet meer te maaien.