Het werk dat Edward is begonnen is af. Al het gaas dat we eerder al hadden aangebracht hebben we stuk voor stuk weer losgemaakt, vervolgens een geul gegraven en het gaas 20 cm in de grond laten zakken en toen weer dichtgegooid. De grap van een draadloos netwerk aanleggen is gauw gemaakt. Als we de boel weer dichtgooien houden grond over, want het is dikke vette klei dat weer in brokken teruggaat. Het mooie hiervan is dat we meteen gaten op het terrein kunnen dichten met de overgebleven grond. Toen de zieke palmen werden weggehaald is het onderste gedeelte van de stam blijven staan en nu, twee jaar later is dat verworden tot een soort compost, met een flinke kuil. Een paar van die gaten hebben we nu gevuld, en met een paar maanden zie je er niets meer van.
Van de gelegenheid hebben we meteen gebruik gemaakt door langs het hek hier en daar wat planten te plaatsen die hopelijk hondproof zijn, want de honden lopen hier los en ze willen nogal eens onstuimig spelen.
Uiteindelijk hebben we zo’n veertig meter hek ingegraven. De rest was al voor de honden ondoorgrondelijk, hopelijk zijn we nu zover dat de honden écht niet meer onder het hek door kunnen. De elektrische halsband moeten we nog even handhaven voor Max en Karma, omdat die óver het hek kunnen. Al lijkt het erop dat ze inmiddels voldoende eerbied voor het hek hebben dat ze er niet meer in de buurt durven te komen.